Gr | En
25/09/2012: 

Κερδίζοντας το μεγάλο στοίχημα…

…Κι όμως, η Ελλάδα έχει ακόμα σημαντικές ευκαιρίες, για να βγει από το οικονομικό αδιέξοδο, στρέφοντας το βλέμμα της στον τομέα της εξαγωγής τροφίμων, με βασικά προϊόντα τη φέτα, το ελαιόλαδο και άλλα, αν κινηθεί οργανωμένα και μεθοδικά σε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό πεδίο.

Η ελληνική φέτα, που έχει χαρακτηριστεί και επισήμως από τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προϊόν με ονομασία προέλευσης, εντούτοις καλύπτει παγκοσμίως μόνο το 28% της παραγωγής κι αυτό γιατί εδώ και μια δεκαετία, στο παιχνίδι έχουν μπει χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Γαλλία και η Δανία. Δημιουργώντας υποκατάστατα της φέτας με τη χρήση νέων μεθόδων και ερευνών στον τομέα της τεχνολογίας τροφίμων, έχουν κατακτήσει μεγάλο μερίδιο στη διεθνή αγορά.

Όσον αφορά στο ελαιόλαδο, το παράδειγμα της Ιταλίας και της Ισπανίας είναι διαφωτιστικό. Πολλοί μικρής κλίμακας παραγωγοί συσπειρώνονται δημιουργώντας συνεταιρισμούς, ακολουθώντας κοινούς κανόνες ελέγχου ποιότητας και εμπορίου, ενώ παράλληλα εκσυχρονίζουν με τη χρήση νέων μέσων όλα τα στάδια παραγωγής και επεξεργασίας του προϊόντος. Έτσι, οι δύο χώρες είναι σε θέση να καλύψουν κατά ένα μεγάλο ποσοστό την παγκόσμια ζήτηση ελαιολάδου, αφήνοντας πίσω την ελληνική παραγωγή. Και παρ'ότι το ελληνικό παρθένο ελαιόλαδο θεωρείται ποιοτικά καλύτερο,τελικά διοχετεύεται στο εξωτερικό σε μικρότερες ποσότητες κύριως σαν πρώτη ύλη, με μικρά περιθώρια κέρδους.

Και κάποιοι αριθμοί που αποκαλύπτουν την ελληνική πραγματικότητα στον τομέα των εξαγωγών:

Τα ψάρια αποτελούν το 2% των ελληνικών εξαγωγών, ενώ στο ίδιο ποσοστό κινείται και η εξαγωγή ελαιολάδου και φέτας.

Τελικά…υπάρχουν ελπίδες για ένα μικρό οικονομικό θαύμα στη χώρα μας;

Ναι, αλλά με όρους, προϋποθέσεις, κανόνες, μεθοδικότητα και κυρίως στροφή σε ασχολίες και δραστηριότητες που για πολύ καιρό παραμελούσαμε. Η γεωργία, η κτηνοτροφία, ο τουρισμός, αλλά και η αξιοποίηση των φυσικών πόρων μπορούν να μας δείξουν το δρόμο προς την ανάκαμψη.

Πηγή:  The New York Times

Just share it!